12/52 Embrace your sensitivity

by Suzanne L. Beenackers/ LS Harteveld

The last few weeks, ever since my coming out as the blogger formally named LS Harteveld, I don’t feel strong. Nor happy. Nor clean.
I FEEL ABSOLUTELY INVINCIBLE!!!!!!

It is tempting to say: “If you’re hiding anything, bring it out. You’ll feel amazing after!”
But I know that’s not how it works.
Because before you can show your true face, true feelings, true identity:
you have to be comfortable with it yourself.
You must be beyond the point that you need justification for who you are, or for what you feel.

I ve had an easy ride. No one has responded negatively. But the main reason I feel invincible is because I know I can handle any response. “They” are free to respond any way they like.

If I think my coming out is a success, if everybody is positive about it;
I m putting pressure on them to accept me.
That’s called passive aggression.
I would be making a villain or an enemy out of anyone who doesn’t respond the way I want them to.

Just like: If I believe “I love you” is only justified if I get an “I love you” back;
I m putting pressure on a lover to love me back.
That too, is passive aggression.
I m making a bad guy out of him if he doesn’t respond the way I want him to.

Vulnerability versus Sensitivity

There is a “stand-up” researcher who has studied something she calls “vulnerability”
You can watch her witty  Power of Vulnerability  TED talk here  
The Power of Vulnerability is also the title of her books.

What she explains is how we all crave for connection. The fear that we have sides that make us unlovable, makes us feel disconnected. We suspect we’ll fall from grace, the moment the other, slash the world, will find out what we are really like.
She calls this our vulnerability.

Now between you and me; you have already fallen from grace, the moment you don’t accept yourself. And there is no other falling. Your job is to accept yourself. And when you’ve done that, you can stay connected to other people, regardless if they accept you as you are.

In her studies, she identified a group of people who she defined as living whole-heartedly. And what she found, is that instead of trying to hide their weak side or their true face, these wholehearted people didn’t judge vulnerability to be either good or bad. It just was. And they were going to take the risk of being rejected, the risk of failing, the risk of not being loved back. Because numbing that, or trying to avoid that, would cause them to numb all feelings. The good and the bad. They would miss out.

My theory is that Brené Brown, the researcher, is using the word vulnerability, where the whole-hearted people would be more comfortable with another word: sensitivity.
Because take it from me, the word vulnerability doesn’t have any strength. And no power except a destructive one. A passive aggressive one even. Describing anything using the word vulnerability is like saying “Boohoo, I know you ll hurt me! Boo hoo! And whole-hearted people are so courageous because they take the risk of getting hurt, boo hoo hoo!”

That’s not how it goes. I don’t believe that. Here’s how it goes:
The whole-hearted people accept the “risk” of getting hurt because they don’t get hurt. Not really. Not the way the *takes deep breath*
you-must-respond-like-this-or-that-because-I-m-vulnerable-and-I-ve-showed-you-a-vulnerable-side-of-myself-and-you-re-jerk-if-you-don-t-love-me-back-or-empathize-with-me-people
get hurt.

Because if you are comfortable with who you are, and with what you feel, you’re not vulnerable: you’re sensitive. You feel more than others. You experience more than others (especially happiness!). You make connection to other people, from a place of honesty and joy. And if someone rejects you, you can be emphatic and say:
“That is okay. You don’t have to accept it, or understand it.”

My uncle was a writer. And if someone didn’t like a certain poem, he’d say:
“Then I didn’t write the right poem for you. Maybe next time.”

That’s not vulnerable.

That’s someone with the mind of a Buddha, and the heart of a lion.

 

 

 

Advertisements

3 thoughts on “12/52 Embrace your sensitivity

  1. M Yoga Post author

    De blogpost van deze week gaat over:
    Embrace your Sensitivity.
    Wat onder geen beding verward mag worden met
    Embrace your Vulnerability,
    naar het bekende boek van Brené Brown, The Power of Vulnerability.
    Het blog laat zien waarom ik denk dat Brené Brown Vulnerability (kwetsbaarheid) en Sensitivity (gevoeligheid) heeft verward.
    Maar ik leg in het blog niet uit, waarom ik vanuit het diepst van mijn hart ageer tegen het verheerlijken van “kwetsbaarheid”, als coping strategie.
    Om het met Theo en Theo te zeggen:
    dat gaan we nu bekend maken.
    Kwetsbaarheid, het woord is in het Nederlands nog een graadje passief agressiever dan het Engelse vulnerability, gaat ervan uit dat een ander jou kwetst, en dat de verantwoordelijkheid voor jouw pijn bij iemand anders ligt. Maar tenzij iemand jou met een koekenpan op t hoofd slaat, of er sprake is van psychologische oorlogsvoering, kwetst iemand jou niet.
    Jij voelt je gekwetst.
    En dat is wel even wat anders.
    En vervolgens ga je dat gevoel gebruiken als rechtvaardiging waarom je je van die persoon afsluit. Je gaat hem of haar demoniseren.
    Een andere reactie is: in verbinding blijven. Erken de gevoelens die hij of zij heeft naar jou toe, maar in plaats van dat je invult wat een ander ermee bedoelt (hij kwetst mij! wat een lul!) kun je zeggen:
    “Ik vind het vervelend dat je dat zo voelt. Dat was mijn bedoeling niet.”
    Overigens denk ik wel dat tenzij iemand een collega is, een familie-lid, of iemand anders waar je een vrij bindende relatie mee hebt, je geen toekomst plannen met deze persoon moet maken.
    Dit is geen pleidooi to be a push-over.
    Als iemand kritiek geeft, dan is er iets tussen jullie dat absoluut niet lekker loopt en hoe meer mensen je in je leven hebt waar je constant jezelf moet uitleggen of die aanstoot aan je nemen, hoe minder ruimte er is voor leuke mensen met wie je je moeiteloos verbonden voelt.
    Maar maak dan in vredesnaam geen einde aan de samenwerking “omdat iemand je kwetst” Straks ga je t zelf nog geloven. Zeg “Wij passen niet bij elkaar.” of “Wij begrijpen elkaar niet.”
    Er zijn altijd twee mogelijkheden: verbinden of afsluiten.
    En ik ben er voor dat welke van de twee je ook kiest,
    je ze altijd whole heartedly en met volledig vertrouwen in jezelf, zult doen!

    Reply
  2. Berna

    Goh Susanne,
    Voor mij heb je er nog nooit naastgezeten in je blogs. In deze echter wel.
    Waarom de switch gemaakt van ‘sensitive’ , gevoelig, – dat is hetgeen de kaart van deze week je aanreikt – naar vulnerable, kwetsbaar?
    De kracht van kwetsbaarheid, die vraagt veel gevoeligheid.
    De sfeer van je stukje doet me het meest denken aan de reactie van mijn kat, als iemand per ongeluk op haar staart gaat staan.
    Misschien nog wat langer mijmeren over ‘Embrace your sensitivity’?

    Reply
    1. M Yoga Post author

      Bedankt voor je reactie Berna. Uiteraard plaats ik hem met liefde en sta ik open voor je visie.
      En om t in de woorden van mijn oom te zeggen:
      dan heb ik deze keer voor jou geen goed stukje geschreven 🙂

      Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s